Het artikel onder ele rubriek «Nieuwslijdin-j -gen" in hel Gouvemements Advertentie Blad van i]on li dezer, heen, onze aandacht geHroK-' ken. Wij w.enscheri er iels over le zeggen. Gebrek aan arbeiders is, naar hel ons voor-komt, de ziekte niet waaraan wij lijden. Dat' hebben wij, althans voor de eerste dagen, nietj gevreesd. De duizenden onder de vrijgemaak-! ten, die aan hel Gouvernement worden over-' gegeven, bewijzen dat er meer arbeiders zijn elan men voor het oogenblik behoef! , of liever1 clan men voor bel oogenblik wenschj aan ilm.' arbeid le houden. En dat komt omdat vele plantagien zijn opgegeven, zoo wel omdat do; landerijen niet genoegzaam productief geacht' werden om die langer me!, voordel _e kunnen tebbuWn, als omdat er zijn, die liever met een! lele.iner getal eu andere eu vreemde arbeiders' Vin andere planlagien, de zaken willen voort-1 zeilen, dan met hen, die onder hel slelsei van vroeger onder hen hebben gearbeid. Het aandringen op immigratie, zeker eene eler eersle behoeften der emancipatie, werd ook' niet uitsluitend geleid door de vreeze dat er in de eersie lijden gebrek aan arbeiders xou zijn. Uil den aard der zaak bleef het voorzien in handen voor ihn arbeid altijd de hoofd^eifeelitó eler immigratie. Maar gelijktijdig immigratie zou ons niet afhankelijk hebben gomaakl vau de arbeiders, die wij zonder dien maatregel alleen onder de vrijgemaTktoii kouden vinden. TjelijklijdSgo immigratie zou eene concurrentie! hebhen doen omslaan, die voordeolie; zou hebben gewerkt en die ook langzamerhand onze arbeidende krachten zou doem toenemen om de produclivileit der Kolonie later lot honger s'andpunl op le voeren. Djarom werd hel betreurd toen het immigratie-beginsel nit de wet -op de emancipatie werd geligt, en de Kolonie Opdat punt voor bel oogenblik nagenoeg geheel aan zich zelve werd overgelaten. Maar stilstand van den arbeid, en dat is geheel wat anders dan gebrek aan arbeiders, die -werd gevreesd en dal werd nk \ ju|,j ver. wacht. De uitkomsten hebben nu reeds bewezen dal de instandhouding van den arbeid, doch mGi door gebrek aan arbeiders, problematisch bkgjni te worden. En dal daarin dreigend gevaar ligt zal niemand ontkennen. Wij zijn er, hij al de moeijelijkheden , die men nu reeds Ondervindt, op lange na nog volstrekt niet. Die moeijelijkheden zullen uil den aard der zaak blijven toenemen. Immigratie alleen, en wanneer de. lijd daartoe ware gelaien, had hierin krachtdadige hulp kunnen brengen. Nu zullen het alleenenergieke middelen van het Gouvernement moeten zijn, die onwil eu eischeo omtrent een door de planters onmogelijk le betalen loon en den arbeid , dien men daarvoor doen wil,' zullen kunnen tegengaan. Ook zuilen het al-] leen energieke middelen moeten zijn , die de' vrijgemaakten aan den arbeid kunnen houden. De Begering zal van don nood èene deugd moeien muiien en men zal lei/en beginselen moeien strijden om die beginselen op te geven. To! dat itilerslé zal men moeien komen, elat i.s nu eenmaal zoo, wil eene eenigzins houdbareoide van zaken in het leven worden gehouden. Ën ook hierin ligt eeue donkere schaduwzijde \ao ons geheid emancipatie-stelsel, waarop naar onze meening nimmer lo ernstig de a,tuda.,hi kan Wijten gevestigd. Wal nu de tijdingen uit Demerarij betreft dal men daar genegen is eu er 0,, uit schijnt le zijn om de geëmancipeerde bevolking van het eiland St. Euslalius naar Dniseh Guijana over te voeren, en op den uitkijk zit om ook arbeiders Uit Nederlandsch Guyana ie werven,— daar is, naar ons inzien nu juist niet groot gevaar voor. Vreemd is het zeker, dat ia de dagbladen uit Britsch Guyana, voor zoo ver' ihe (ot ons g-komen zijn, daar niels van staat' opge.oekend. Maar vreemder is nog, dat een uilslekeud org,iau der openbare meeuiug in on?e zuster-Kolonie-, de liogai Gazelle, iv haar nummer van 13 Junij i,., die van het beslaan1 dier bedoelingen eveneens niels vermeld , voor Dem.ra.riJ vfeesl, dat wij, — doorbel gemis aan voorzorgen di r li.-g 'ring in betrekking tol im-j migratie , eeo tapfarenl defect" in ons emaneipauo-Sldlsel — naar Demerarij zullen uitzien om van daar arbeiders le bekomen. Het gevaar waar de berigtgever in het Gi/rivèritemenls Adverifiilie-Biad ons hier beducht voor maak.. schijnt dus ook door de planters daar, van iiuuue zijde, te worden gevreesd". Wij gelooveu daarom elai , mogl zulke nglmg zich al eens openb.iren, d&arin alleen wel hel grootste correclief zal gelegen zijn, le meer omdat, naar men iiel algemeen er voor houdt, b'y" onze vrijgemaaklen niet véél opgewektheid schijnt te zijn om naar Demerarij te emigreren , en vroegere vlugieliiigen uit onze Kolonie naar Demerarij , voornemens schijnen weder naar deze Kolonie terug te keeren. Üe zaak geeft evenwel tot belangrijker beschouwing aanleiding. Het zou mogelijk kunnen zijn dat wij liet mis hebben on dat er werkelijk gevaar is van dien kaal. Wat dan ?
I I Mogen onze vrygefaaak'ten emigreren? Heefl1 ■het Staatstoezigt hierin eenige beieekeuis ? J liet kan zijn elat wij ons al een zeer verkeerd denkbeeld van dat Staatstoezigt maken ,' maar wij bekennen gaarne er in hel geheel1 jniets van te begrijpen, wanneer de vrijheidom! jde Kolonie le verlaten niet aan banden zou; 'zijn gelegd,gedurende den lijd, dien de wetvoorl het Siaalsloezigl heeft bepaald. Ligt dal bc-; giusel niet in het Staatstoezigt, dan zal de Reg wel willen begrijpen hoe noodzakelijk hel is dal hierin voorziening kouie. Hoe ook, ,ele instaneliiouding van den arbeid is aan be ebben I. . door de wel ;.-,. .v Ook om ia er e.i Staalsloezi ■ -- m de ie,!■ geschreven. <-'■... ■- -,'-/ , in 'di 10 ,i r.:,, f , genoemde tegemoetkoming? De b tienden hebben er regi op, dal die waai blijve, en, mógt hel noodig zijn en men het' in de emancipatie-wet niet- mee;,'.:! ia- kun ■ lezen, de uitvoerende magt doe dan wat I .ia pligt is. [lel regt. om de plaals zijner vi ging le verlaten en daarbuiten z:ji_ bestaa ite gaan zoeken, maakt geen integrerend deel lei burgerlijke vrijheid uit. Overal eu door alle .lijden heen heefl de Wetgever zich geregtigd; geacht dat regt min o! meer le beperken en het zelf op te heffen, wanneer de omstandighe-j den dit hebben vereischt.. Bekend is het, dat nien én gedurende eu ook na de ophe.Ting van het appronlLce«hip, en dit laatste fcegt veel, in onderscheidene Engelsche Koloniën dien weg,\ en op zeer oordeelkundige wyze, is op gegaan.'! i Dat derhalve de uitoefening van het regt ,i dat wij hier bed,, den, üen vrijgemaakte gedyirendo het Slaatsloezigl dan ook niet onvoor-i -waardelijk geoorloold mag zijn, is, op dat. punt, onze gevestigde overtuiging, liet kwaad moet , zoodra het gevreesd wordt, iv den harl-j ader worden aangetast Afdoende en tegelijk. eenvoudige maatregelen worden hel best door; onze vrijgemaakten begrepen. Zij zijn daarbij .de eenige waarvan ele Regering vooraf met' 'en dge juistheid de kracht en de uitwerking kan 'bepalen; Z.ilko maatregelen zijn bet die wij in ;Onzeu critieken toestand behoeven. Anders ware |ook hiei weder een probaal middel voor de hand om het geheele Staatstoezigt tol de minst beduidende der voorzorgen le maken , die Nederland zijn emancipatie-stelsel heeft doen vergezellen. Wij behoeven dit niet duidelijker le 'zeggen. Tegen emigratie , niet alleen naar Demerarij maar ook naar elders, moet. streng gekwaakt worden, en ook de grondslagen waarop jaH. 24 der emancipatie-wet van 8 Augustus a '■ ■ a ■ II I tllllltiW ! '18H2 rust, moeten inel kracht worden gehandhaafd. Instandhouding van den arbeid blo .e Ide leuze van onze Regering, langs alle wegen en met alle middelen binnen haar bereik. Zió .behoort zij de laak \<<.n uitvoering der emancipatie-wet op le witten. Dat. ie noodzaki voorwaarde, zonder welke zij nie; geachl kaa korden bare uioeile volle laati goed le begrijpen. Naaf de Bngal Gazelle te oordcelen schijnt men er iv Deuierarij ook niet zo/ zeer op uit om meerdafa haudeii le verkrijgen, dan wel !om de .'ïiOeialeii !e banden te behouden. Zij spoort dan 00-< niet. tol werving uil JjTeder•la,id»eh Guy.iua aan, maar «ij's! 0115 inlegfitteeei a;,i Baibados, vau waar wij naar de' meenmg der Gazelle, zeer gemakkelijk, door overbevolking, dui/eudu arbeiders zouden kunnen :bel< iiiieu. Dat ome p,.miers zich i,i allen gei dien wenk ten nutte maken. De laatste in uil De e 1,1 i, ml 1...1 op nieuw de aaukoiusl van een aauziealijk getal Chinezen met vi luwen en kinderen. Wilde Demerarij Imeerdere arbeiders, het Engelsche Barbados bood da.tr >e betere gelegenheid dan het Nederlaudscti < i.'en -■ 11 zou uit Demerarij puze aandacht viel op Barbados vestigen. Wij [gelooven hel ten miusle niet, De Gazelle noemt ons Staatstoezigt »the 'cm probn'ioiiarji yedrs". zij noemt ou ons emancipatie-stelsel «a condilional freedom." Wy gelooven niet dal (He voorstelling juist is. Er is Iniets prohai'ionary in ons stelsel. Veel minder kan het a couditiooal freedom genoe nd worfden. In haar nu-nm v van deu 13 Junij I[. 'noemt zij' onze emancipatie, more or lees snd'den. Daar is meer juistheid in. Aan het hoofd onzer emancipatie-wet siaal '.och: »De Slavernij is opgeheven." Dio uitspraak kan door iniets anders dan door vrijheid gevolgd wo.ulen. JEn dal. is de groote fout van Nederland, en 'daarin hgl juist hel gemis van alle beginsel. ■of liever een sliijd van beginselen, waardoor ihet JNederlauds.-be Staatstoezigt niet in ons lemancipalie-stelsel past, en dat Staatstoezigt zelf onhoudbaar woldt. Mr. C. B.